| |
 |
 Het einde is nabij...
Familie
|
03 Maart 2010 | 21:39:41
 |
Ha Vrienden en Familie,
Een dramatisch aanhef. Zo krijg je tenminste aandacht!!! En dat hebben we net nodig. We gaan namelijk verhuizen. Nee nee, niet fysiek maar wel digitaal.
In het vervolg kunnen jullie ons vinden op onze eigen server www.peeperkorn.net
Ik ben nog aan het uitvlooien hoe jullie je kunnen inschrijven/ abonneren op ons blog. Dit hang deels af van onze provider (Mijndomein.nl) Je kan je alvast wel via "Berichten RSS" (linkerdeel van de pagina en dan ook nog eens onderaan) aanmelden waarna je je kan abonneren of de RSS feed.
Ik ga er voor zorgen dat jullie weer volop kunnen genieten van onze verhalen. Tot gauw!
Matthijs, Ineke, Myrthe en Jytte Peeperkorn
|
|
|
 |
 |
 De laatste twee dagen
Wintersport
|
01 Maart 2010 | 17:35:02
 |
Zaterdag is voor de meeste wintersporters de traditionele wisseldag. Wij hebben stiekem nog een dagje bijgeboekt om nog even iets langer te genieten en om de files te ontwijken. Bijkomend voordeel is de strak blauwe lucht. Dat belooft een mooie dag te worden.
Na het afscheid van de familie Zwirs gaan we naar de Rifflsee toe. Met het bakje glijden we over de vers besneeuwde boomtoppen naar boven. Wat steken die mooi af tegen de blauwe lucht!
Ik ga met Jytte "haar" pistes af skiën. Ineke gaat met Myrthe de Grubenkopf op om de zwarte afdaling te nemen. Stoer hoor! Myrthe is inmiddels zo ver gevorderd dat ze alle pistes goed afkomt!
Jytte heeft haar uitdaging gevonden in de Tiefschnee. Off-piste skiën is kennelijk leuker dan op de piste. Ik moet stilletjes lachen als ze voorover in de verse sneeuw duikelt. Na een aantal pistes zien we Ineke en Myrthe weer. We nemen de afdaling naar het treinstation.
Eenmaal daar aangekomen herkent Jytte de omgeving weer van 2 jaar geleden. Met het treintje komen we snel aan op 2.840 m. Hier nemen we de lange sleeplift naar boven toe. Voor de meiden duurt het te lang en is het best koud. Snel de tranen weggeveegd (anders bevriezen ze nog) en op naar het restaurant.
In het restaurant bestellen we ons eten. Omdat de laatste dag is, mag iedereen zelf het lekkerste gerecht uitkiezen. Ik neem met Myrthe een Kaiserschmarren, Ineke een Apfelstrudel en Jytte een Frankfurter met friet. Lekker genieten zo!
Na de lunch gaan we met de "eitjes" naar boven. We skiën de rode piste af tot aan het "Mittelstation". Ineke neemt met Myrthe de "bulten" in het funpark. Jytte volgt mij op de piste. Grote bochten, kleine bochten, hard of snel, het maakt allemaal niets uit. Jytte volgt alles perfect!
Inmiddels hebben we besloten om af te dalen en om dan met de Panoramabaan naar het hoogste punt te gaan (3.440 m).
.JPG) Daar aangekomen treffen we een stevige wind in die de sneeuw doet opwaaien, het lijkt wel een heuse white-out! De ijskristallen prikken pijnlijk in onze wangen.
De meiden gaan betraand de piste af. Wel even een paar motivatiemomenten gehad! Eenmaal lager op de piste, uit de wind en in de zon kijken ze toch trots en stoer naar boven. Zo, die piste hebben toch mooie even gedaan!
Aangekomen in het dalstation doen we voor de laatste maal de ski's af. Ien doet nog even afscheidsafdaling van de piste. Wij duiken alvast de Apres-Ski-Bar in voor een bier en twee cola's.
Met de trein komen we weer aan in Mandarfen. Tja, nu de ski's en schoenen inleveren en op naar ons Hotel Liesele.
Daar aangekomen krijgen we een schitterende kamer en-suite. Nu lekker douchen en op naar ons diner. Myrthe moet eerst Ineke nog even opmaken want anders kunnen ze ééécht zo niet mee hoor!
Na het eten leest Ineke nog voor uit Mathilda, vlak daarna vallen we moe maar voldaan in slaap.
- - - - - - - - - - -
Vanmorgen hebben we uitgebreid ontbeten. Verse broodjes, koffie, thee, jus d'orange, gekookt eitje etc. etc. We hadden privé bediening van onze eigen Jytte!.
Een prima hotel om nog eens langs te gaan!
Rond negen zijn we gepakt en verlaten we het Pitztal. De GPS geeft aan dat we rond 18:00 uur thuis zijn (zonder te stoppen). Al snel merken we dat het niet vlotjes gaat allemaal. Het ligt niet aan de drukte maar aan de enorme wind. Eenmaal in Duitsland aangekomen zeilen we bijna over de Autobahn. De verkeersinformatie geeft aan dat we windstoten van windkracht 12 of meer kunnen verwachten. Er wordt gevraagd niet de weg op te gaan. Dan te bedenken dat we nog zo'n 700 km te gaan hebben. Een echt een ontspannen gevoel geeft het niet. Al met al komen we voor 20:00 uur ongeschonden aan in Nederland.
|
|
|
 |
 26 februari NEWSFLASH
Wintersport
|
26 Februari 2010 | 08:08:13
 |
Het sneeuwt in het Pitztal!!!
Sinds vanmorgen sneeuwt het stevig in het pittoreske Pitztal. Na al die dagen van zon, zon en nog eens zon is een beetje afwisseling best welkom. De meiden gaan zo wedstrijdskiën, dat zal best lastig worden met dit weer. Als morgen de zon maar weer schijnt! Klik hier voor de livebeelden van de webcam.
Vanmiddag bloggen we weer verder.
|
|
|
 |
 25 februari
Wintersport
|
25 Februari 2010 | 19:37:17
 |
Jeetje... De dag begon een beetje bewolkt. Al snel trok de lucht helemaal open. Zo komt het gezegde van mijn opa weer eens uit: "10 uur zet de dag". Wat is de wereld toch mooi, een werkelijk strak blauwe lucht en alleen maar besneeuwde bergtoppen om je heen. Dit is toch echt betoverend hoor.
Vandaag is de laatste lesdag voor de kids. Dit betekent helaas ook dat het einde van de vakantie nadert. Paul en Mi-Young vertrekken zaterdag, wij zondag. Goed, nu nog maar even lekker genieten. Ien gaat met Eefke skiën, ik neem een vrije dag en de meisjes skiën met hun leraar ook ergens op de Rifflsee. We hebben met George. Hanneke en Eefke afgesproken om samen op de Rifflsee te lunchen.
Ik ga een stuk wandelen rondom de Rifflsee. Het weer leent zich er prima voor om fraaie plaatjes te schieten. Na al die jaren skiën in het Pitztal heb ik hier nog nooit gewandeld. De omgeving is erg fraai en bijna helemaal stil. Bijna want in de verte hoor je de mensen, de liften en soms een verdwaald deuntje! De wandelroute is langs de loipe, van het pad afwijken is geen optie, je zakt direct meer dan een halve meter in de sneeuw!
Rond 12 uur was iedereen in de Sunna Alm, een ontspannen lunch volgde. Ik ga met de "bakjes" naar beneden om naar Schussler's Hutte te lopen. Tegen drie uur zal ik George en Hanneke daar treffen.
Lopende ervaar je ook dit deel van het Pitztal anders. Normaal sjees je in een rap tempo downhill naar de gondel. Nu heb je tijd genoeg om vooral te genieten.
Het is toch best wel even een klimmetje maar het resultaat is er zeker. De gezellige kleine hut ligt heerlijk in de zon. Ik bestel een bier en ga verder in mijn boek. Lekker genieten toch!
Later arriveren George en Hanneke, na een tijdje komen ook Ien en Eefke langs. Het bier wordt verruild voor "Jagetee". Dergelijke drankjes hakken er altijd wel in.
De meisjes komen met hun klasje langs, tijd om ze op te halen! Tja, ik mag nu natuurlijk weer lopend naar beneden. We pakken de skispullen weer in en rijden even langs de ADEG voor een paar heerlijke ovenverse diepvriespizza's.
Morgen gaan de meisjes nog een wedstrijd skiën, wordt het goud, zilver of brons. Of maken ook wij een foute wissel! Dat zal ons toch niet gaan gebeuren? |
|
|
 |
 24 februari
Wintersport
|
24 Februari 2010 | 20:35:36
 |
| Het had vandaag moeten regenen en sneeuwen... Gelukkig kunnen ze in Oostenrijk het weer ook niet voorspellen! Dit keer leverde het een zeer fraaie dag op met erg veel zon.
Myrthe ging weer lekker op de gletscher skiën, Jytte op de Rifflsee. Wij hebben ons voor de lunch opgesplitst, ik met Jytte mee en Ien met Myrthe mee de gletscher op. Eefke heeft zich bij Ien aangesloten, ze heeft wat behoefte aan een rapper tempo... Nou da's gelukt hoor.
.JPG)
Tussen de middag heb ik met Jytte geluncht. Het is erg gezellig om eens met één dochter op stap te zijn. Jytte mocht het eten bestellen, dat werd natuurlijk friet met een echte Frankfurter en een heerlijk glas Icetea gecombineerd met appelsap. Deze "homemade brew" smaakte niet eens slecht...
Na de lunch moest er natuurlijk samen geskied worden. Ik moest alle geheime paadjes en gevaarlijke routes af. Naast de piste skiën, over schansen springen, het ging maar door.
Tegen half twee mocht Jytte weer naar haar klasje. Ik kreeg nog snel een kus en ... zoef weg was ze. Zou ze het er naar haar zin hebben?
De rest van de middag heb ik het rustig aangedaan. Toch maar besloten om de knie wat rust te geven. Ach ja, "wijsheid komt met de jaren" Ik heb mijn fotocamera opgehaald en ben plaatjes gaan schieten. Binnenkort kunnen jullie op www.flickr.com/peeperkorn daar de resultaten van zien. Hier alvast een voorproefje:
.JPG)
Goed... in kan nog megabytes aan foto's laten zien maar dat leidt wellicht tot verveling en jaloezie. Vanavond hebben we gegeten in Liesele, een lokaal restaurant. Dat was weer smikkelen en smullen. Wat gaan we morgen doen...? Dat zien we nog wel. Iedereen gaat skiën op de Rifflsee. Het zal we weer een gezellige boel worden.
Matthijs |
|
|
 |
 23 februari
Wintersport
|
23 Februari 2010 | 19:45:10
 |
Ja... we kunnen het wel weer hebben over de goede sneeuw, het fraaie weer en onze enorme ski-kwaliteiten (ahum...). Maar da's ook niet alles natuurlijk. Opmerkelijk feit is dat het een stuk warmer is dan gisteren. De föhn is goed merkbaar. Vandaag doen we dan maar een foto-impressie van ons ski leven. Geniet er vooral van.
Een fraai plaatje vanaf de gletscher
Moeder en dochter ...
Jytte komt net in volle vaart de piste af.
Matthijs voor zijn in 2008 bedwongen Wildspitze.
Myrthe met haar fel begeerde Apfelstrudel
.JPG)
Tja... wat moet we hier nu over zeggen...!
|
|
|
 |
 22 februari
Wintersport
|
22 Februari 2010 | 20:07:13
 |
Ha vrienden en familie,
Vanmorgen kwamen we iets moeilijker het bed uit. De één met spierpijn, de ander met pijn in de buik. Ja, naar skiles gaan vindt Jytte toch nog wel spannend. De broodjesservice werkt uitstekend in Oostenrijk. Vanmorgen lagen er 10 lekkere verse Oostenrijkse (Kaiserbrötchen) voor de deur, mmmm!!!
Na het ontbijt de skischoenen weer aan en op naar de piste. Buiten is het weer een stuk milder. Het is slechts -4°C en half bewolkt, da's iets heel anders dan de -15°C van gisteren.
.JPG)
De kids afgeleverd op les en wij weer de piste op. Vandaag staat voor ons de gletscher op het menu. De sneeuw is boven werkelijk "pulver". We gaan in volle vaart over de pistes.
Ineke's favoriete lift "de Neus" is er niet meer. Jammer hoor! Ik kan vanaf het hoogste punt (3.440 m) nog even een blik wagen op de Wildspitze (3.774m) die ik in 2008 beklommen heb. Mijn bergsporthart begint toch wel weer hard te kloppen... zal ik ooit nog eens...?
Tegen de middag scheuren we naar beneden om de meiden op te halen. Een lekkere lunch met z'n 4-en in "Sunna Alm" doet het altijd goed.
.JPG) In de middag skiën wij op de Rifflsee in een met zon overgoten wereld! GENIETEN!!! Om de knie te sparen drinken we een kopje Jägertee (Matthijs) en Heiße Choco mit Sahne (Ineke). daarna knallen we weer de pistes af, het gaat super vandaag.
Snel zetten we de afdaling in om Myrthe op te halen. Zij gaat met haar klas de dalafdaling doen. Myrthe zit in een kleine klas met privéles. Ze krijgt op haar eigen niveau les van Paul (een Engelsman). De tegenprestatie is dat ze voor hem voor de skiles Nederlandse teksten voorleest voor de andere kinderen!!! Een echte win-win situatie!
.JPG) Ik hoop dat mijn knie een beetje goed blijft, vandaag had ik toch een paar lastige momenten. Gelukkig bleef een echte blessure uit. Misschien moet ik wat minder hard de zwarte pistes af 'raggen'.
De meiden hebben vanmiddag gezellig een filmpje gekeken (Abeltje) Zo kunnen ze even lekker tot rust komen. Ze slapen overigens als een roos, kennelijk is skiën erg vermoeiend!
Vanavond staat er spaghetti op het menu. Als het goed is komen George, Hanneke en Eefke een borrel halen. Dat belooft dan weer een gezellige avond te worden. Morgen gaan we de hele dag op de gletscher skiën... Nu nog hopen dat het weer goed blijft, vanmiddag was het +5,5°C in het dal!!! Gelukkig hebben we er op de piste geen last van...
Tot morgen.... Matthijs
|
|
|
 |
 21 februari
Wintersport
|
21 Februari 2010 | 17:25:46
 |
| Wat is skiën toch heerlijk als de zon schijnt. Zo, die zon scheen ook niet zo'n klein beetje ook.
Het begon vannacht al met een heldere lucht en het was wat "frisjes". Vanmorgen reden we met de auto naar de skiliften en het was 'slechts' -15,5° C. Maar een warme jas en muts doen wonderen!
.JPG) De meiden afgeleverd op les, en wij de piste op. We hebben een tijdje niet geskied maar dat was niet echt te merken. We gingen flitsend de berg af!!! Mijn knie laat weinig van zich spreken. Eens kijken hoe die zich morgen voelt!. Het mooie van dit skigebied is dat het er lekker rustig is. Geen met mensen overspoelde pistes, geen wachtrijen maar vooral vééééééééééél super sneeuw.
Tussen de middag hebben we Myrthe en Jytte opgehaald en hebben we lekker geluncht. Tuurlijk daarna nog even geskied met zijn vieren. De meiden weer afgeleverd bij hun meester en juf... Leuk om te zien dat ze zonder gemor naar de skilessen gaan. Andere ouders hadden wat meer moeite...
Rond 3 uur kregen we van George, Hanneke en Eefke een SMSje, ook zij zijn in het Pitztal aangekomen. Ongetwijfeld gaan we ze nog ontmoeten.
Nu zijn weer lekker in ons apartement aangekomen. Ik las dat we op de 1500 m. een gouden plak rijker zijn, gaaf hoor. Jammer genoeg kunnen we de wedstrijden niet terug zien op www.afstandgemist.nl!
De komende dagen komt er een beetje bewolking maar de zon blijft ook schijnen. Wat een leven hebben we toch!
|
|
|
 |
 Vrijdag 19 februari
Wintersport
|
19 Februari 2010 | 18:54:53
 |
Vanmorgen ging om 6:15 de wekker. Tuurlijk hadden we 's avond alles al zoveel mogelijk ingepakt. De meiden wakker gemaakt, douchen, eten, aankleden en de laatste spullen pakken. Het lijkt allemaal een 1-2-3 klus, toch kost het wel even wat tijd. Hebben we dit en dat bij ons. Wasmachine uit, tv uit gas uit.... ach jullie herkennen dit vast wel.
Om 07:38 reden we het Rietveen uit. Eerst nog even het vergeten fototoestel ophalen. De meiden hebben Opa en Oma nog snel een kus gegeven. Jytte MOEST Bliksem nog knuffelen. Frutsel zag de bui al hangen en was snel weg... Ach, voor haar is dit ook een weekje rust, even geen 240-uurs knuffelbuien van Jytte!!! Die arme kat.
Dan definitief op pad. Via een aantal omwegen proberen we de wintersportfiles te vermijden. Dat ging eigenlijk prima. Het slechte weer speelt een andere rol. Regen, regen en nog eens regen. We hebben ongeveer 30 sec. 180 km/u kunnen rijden, voor de rest moesten we het doen met een constante snelheid 130 km/u, ook niet gek hoor!
Een keertje tanken, koffiedrinken, benen strekken en... plassen. Dan weer snel de weg op, er wordt sneeuw verwacht en daar zitten we nu niet op te wachten. De files in Duitsland zijn beperkt waardoor we eigenlijk best wel opschieten. Paull en Mi Young rijden ca. een uur achter ons en hebben iets meer last van de groeiende files. Jammer dat we niet samen op kunnen rijden, maar een uur wachten is ook weer zo wat!
Rond half zes rijden we Oostenrijk binnen, niet veel later zijn we in ons hotel. Prima hotel in een typisch Oostenrijks dorp. Genieten hoor, ook het Duits spreken geeft wel weer een feestje der herkenning.
Ingecheckt en de kamer bekeken en.... vol enthousiasme.
Nu nog wachten op Paul en Mi-Young en de Kids.... De meiden komen naar beneden: Ze zijn er!!! De vakantie kan nu echt beginnen. |
|
|
|
|
|